حال همه ما خوب است اما شما باور نكنيد!
تجربه به ياد ماندني ديگري را پشت سر گذاشتيم. دردي كه در جانم پيچيده و هديه ي نيروي محترم انتظامي به مناسبت روز جهاني زن است تمركز را مي گيرد اما حيفم مي آيد كه ننويسم و دوستانم نخوانند كه چه گذشت و چه پيش آمد. امروز مقابل مجلس در پيش چشم عابريني كه در حال خريد و رفت و آمد بودند و بسياري شايد اسمي از 8 مارس ويا جنبش زنان نشنيده بودند اعتراض آرام شركت كنندگان در تجمع روز جهاني زن با هديه ي مشت و لگد از سوي نيروهاي هميشه در صحنه ي نيروي انتظامي مواجه شد. ساعت 2 نيروي انتظامي سعي داشت فرهنگياني را كه در مقابل مجلس تجمع آرام داشتند را با اين توجيه كه مطالبات شما سياسي نيست متفرق كند و محدوده ي مقابل مجلس را خلوت كند... مبادا خواب نمايندگاني كه با راي همين مردم به آن بناي رفيع راه يافته بودند پريشان گردد. فرهنگيان با وعده اينكه سه شنبه آينده به مطالباتشان رسيدگي خواهد شد صحنه را ترك گفتند و نوبت رسيد به كساني كه اندك اندك مي آمدند تا مناسبت روز جهاني زن را به مجلس نشينان و مردمي كه در گذر بودند ياد آوري كنند .و بسا حيرتا كه در اين مرز پرگهر مطالبات زنان براي دستيابي به برابري و رفع تبعيض هاي قانوني و مدني از نگاه حاكميت مطالبات سياسي تلقي ميگردد... با كساني كه در پياده روهاي جلوي مجلس و روبروي خيابان ايستاده بودند به شدت برخورد مي شد و سعي مي كردند به هر وسيله ي ممكن اعم از هل دادن و ناسزا گفتن و... آنان را متفرق كنند. تمام پلاكارد ها و نوشته ها جمع آوري شده بود و كم كم جمعيت به پارك مقابل هدايت شدند. پياده رو مملو از افرادي بود كه آمده بودند با مطالبات زن ايراني هم آوايي كنند. نيروهاي ويژه با هجوم به پياده رو رسالت خود را در پاسداشت از حق مردم كه در اصل 27 حق دارند تجمع كنند ومطالبات خود را از اين طريق پيگيري كنند به جا مي آوردند. مشت ولگد بود كه به پاسداشت اين روز به يكسان به مرد و زن تحفه مي شد. حتي عابراني كه با كنجكاوي ايستاده بودند تا شايد از كار اين جماعت بيكار كه كتك مي خوردند اما از رو نمي رفتند سر در بياورند. خبرنگاري اسپانيايي و زن همراه وي نيز از اين برخورد ها در امان نبودند...
"برو اون زنيكه رو بگير بيارش خانوم... برو بگير از گيساش و بيارش سوارش كن.... " و به دنبال اين حرف فرمانده بانوان حاضر درصحنه نيروي انتظامي با هجوم به سمت زن نگونسار وي را كشان كشان مي بردند و فرياد هاي "زهره" كه مي خواست رهايش كنند هم راه به جايي نمي برد. خبرنگار خارجي با ماموران درگير بود و تلاش مي كرد تا زهره را نجات دهد و اين صحنه را از ياد نخواهم برد كه مشت فرمانده ي محترم چطور بر سر و دهان زهره مي باريد... اين كشاكش بيش از دو ساعت ادامه داشت
با پيگيري و سماجت شهلا انتصاري بالاخره بيانيه ي شماره 2 ستاد برگزار كننده ي مراسم خوانده شد و در انتها از شركت كنندگان خواسته شد كه صحنه را ترك گويند...
اما صحنه اي كه پيش از ترك ميدان بهارستان زينت بخش لحظات پاياني تجمع خشونت بار بود تلخي گزنده ي خود را تا ابديت در كامم خواهد ريخت... دختر جواني كه صورتش با روسري سياهي پوشانده شده بود با فرياد هاي دلخراشي به سمت ميني بوس نيروي انتظامي كشيده مي شد "ولم كنيد... خدا... ولم كنيد" و اين صداي پايان صحنه در ميان دود هميشگي ميدان بهارستان و خواب بي پايان نمايندگاني كه در آنسوي دربهاي بسته مجلس به مطالبات خود رسيدگي مي كردند و دختران جوان باتوم به كمر و مانتو پوش كه هرگز نمي توانستي رد پايي از عاطفه ي انساني و نگاهي زنانه را در صورتهاشان بيابي در آميخته شد و پرده ي نمايش روز جهاني زن در 17 اسفند سال 85 فرو افتاد...
ميني بوس هاي نيروي انتظامي پذيراي شركت كنندگان در تجمع بود و دمادم پر مي شد از مردان و زناني كه آمده بودند آرمان برابري - كه بدين ترتيب چندان دست يافتني نمي نمايد- را فرياد كنند.
متن را ويرايش نشده مي گذارم كه شاهدي باشد بر دردي كه در روح و جسمم جاري است...
متن بيانيه شماره 2 :
فعالان جنبش زنان سالهاست كه با چشم انداز همبستگي زنان ايران و جهان و طرح مطالبات مدني ، خواهان برگزاري روز جهاني زن بوده اند . متاسفانه به رغم تلاش هاي مستمر گروههاي مختلف زنان در مسير احقاق حقوق انساني و شهروندي ، همواره با محدوديت ها و موانع بي شماري روبرو بوده ايم.
امسال نيز بر آن شديم تا با طرح مطالبات زنان، در تجمعي مسالمت آميز( طبق ماده 27 قانون اساسي) در مقابل نهادي كه به باور ما بايد برآمده از آراي ملت باشد، با تاكيد بر خواسته هاي دمكراتيك و برحق خود روز جهاني زن را گرامي بداريم .
اينك اعلام مي كنيم كه به علت برخورد خشونت آميز نيروهاي انتظامي با فعالان جنبش زنان در 13 اسفند كه منجر به بازداشت 33 نفر از آنان - از جمله گروه هماهنگ كننده- شد و با ادامه بازداشت سه نفر از فعالان جنبش زنان در زندان اوين، كه دو تن از ايشان عضو گروه هماهنگ كننده هستند، و همچنين به علت آزادي تعدادي از گروه هماهنگ كننده مراسم در اولين ساعات روز 17 اسفند، امكان مديريت و سازماندهي مراسم روز جهاني زن از گروه هماهنگ كننده سلب شده است .
در همين راستا با تبريك مجدد روز جهاني زن كه امسال به نام "همبستگي براي آزادي ، برابري ، عدالت جنسيتي" نام گذاري شده است ، دست كليه حمايت كنندگان را مي فشاريم و تقاضا داريم به منظور جلوگيري از بروز هرگونه خشونت و يا سو استفاده ، با اخلاق مدني و صلح جويانه، گروه هماهنگ كننده را در مقابل مجلس، ياري كنيد .
گروه هماهنگ كننده : شهلا انتصاري ، فاطمه گوارايي ،مرضيه مرتاضي لنگرودي ، رضوان مقدم
و اما برنامه اي كه توسط كميته زنان سازمان ادوار تحكيم وحدت با حضور فعالين جنبش زنان كه شب پيش از زندان آزاد شده بودند و بسياري از فرهيختگان از جمله اميرانتظام و موسوي خوئيني ها و رئيس دانا وشهلا اعزازي و بسياري ديگر و ههمچنين شركت تلفني گنجي و ... برگزار شد اندكي خستگي ساعات كابوس وار ظهر روز جهاني زن را از ذهن و جان شركت كنندگان بيرون آورد . فرصتي كه در آن از آزادي زن سخن بسيار رفت و نماينده اي از فعالان جنبش زنان گزارشي را از تجربه چند روزه زندان گروه 36 نفر ارائه داد... شادي صدر محبوبه عباسقلي زاده و ژيلا بني يعقوب هنوز در بندند و خانه هاي بسياري از فعالان نيز امروز با هجوم ماموران تفتيش شد. فرناز سيفي، جلوه
جواهري، منصوره شجاعي و سارا لقماني، افرادي هستند كه حكم بازرسي منازل آنان
صادر شده و شايع بود كه برخي نيز مجددا به بازداشتگاه بازگردانده شده اند.
از بازداشت شدگان تجمع خشونت بار امروز تا كنون خبري در دست نيست .
تا سال بعد و گزارشي از مراسم روز جهاني زن...
روایت همراهان ماپویان حمید و بیژن را از سبعیت در روز جهانی زن بخوانید.
